همانطور که میدانید، مواد غذایی و خوراکیها یکی از مهمترین
نیازمندیهای بشر برای ادامهی زندگی است. برای مواد غذایی از مرحلهی تولید تا مصرف امکان خرابی، آلودگی و فساد وجود دارد. این خرابیها به صورت فیزیکی، شیمیایی و یا زیستی هستند. عواملی همچون نور، اکسیژن، رطوبت و حضور عوامل میکروبی میتوانند منجر به مسمومیت غذایی انسان شوند و سلامت او را به خطر اندازند.
یک بستهبندی خوب سد مناسبی بین مادهی غذایی و محیط خارج از آن است و مقاومت فیزیکی و شیمیایی قابل قبولی در برابر شرایط محیطی دارد. ورود اکسیژن به بستهبندی موجب رشد میکروبها میشود و به دنبال آن سموم و مواد شیمیایی مضر تولید میگردند. بستهبندیهای پلاستیکی معمولی انعطافپذیری خوبی دارند ولی تا حدودی نسبت به اکسیژن و سایر گازها تراوا هستند؛ این امر میتواند به از دست رفتن رطوبت موادغذایی منجر شود. پوششهای فلزی و شیشهای نسبت به گازها کاملاً غیر تراوا هستند اما انعطافپذیری لازم را ندارند و هزینهی تولیدشان زیاد است.
انواع مختلفی از نانومواد قابلیت استفاده در بستهبندیهای مواد غذایی را دارند؛ مانند نانوذرات نقره، نانوذرات تیتانیوم دیاکسید، نانوذرات تیتانیوم نیترید، نانوذرات روی اکسید و نانورسها. بستهبندیهایی که در آنها ردپایی از فناوری نانو وجود دارد، به سه دستهی کلی تقسیم میشوند:
▫️بستهبندی اطلاح شده
▫️بستهبندی فعال
▫️بستهبندی هوشمند
